Batman: Arkham Series Part 2

!Mogelijke Spoilers!

Batman is al jaren één van de bekendste stripboekhelden van de wereld. En zoals in het vorige deel beschreven, kent de Caped Crusader veel successen in en buiten de stripboeken. Vorige keer heb ik de periode voor en tijdens de release van Arkham Asylum besproken en dat zal ik dit keer weer doen met de game Arkham City en Arkham Origins. Omdat er zoveel rondom deze games is gebeurd, zal ik eerst proberen alles rondom andere media door te nemen. Er zijn namelijk enkele belangrijke animatie films uitgekomen en ook de laatste film in de trilogie van Christopher Nolan. Het lijkt er in ieder geval op dat alles rondom Batman nog steeds goud is, en dat vrijwel alles wat DC aanraakt in goud veranderd. Laten we beginnen met de comics die tussen Arkham Asylum en Arkham City zijn uitgekomen.

Want tussen Arkham Asylum en City zat toch twee jaar, en in die twee jaar is veel gebeurd. In augustus van 2011 is namelijk begonnen met de stripboeken serie The New 52. Bedoeld om een nieuw begin te creëren voor langlopende striphelden in de DC stal, waaronder Superman, Green Lantern, Wonder Woman en natuurlijk Batman, om nieuwe fans (door de films, series of games) een lagere instapdrempel te bieden. Grote namen als Geoff Johns en Grant Morrison werkten aan dit project. Maar voor Batman werd er gekozen met een vrij nieuwe naam, namelijk Scott Snyder, bekent van de American Vampire serie. Dit bleek een schot in de roos, want alles van zijn hand (en tekenaar Greg Capullo) zijn van ongekende klasse. Het gevecht van Batman tegen de nieuwe vijand agenten van the Court of Owls, en jarenlang oude geheime organisatie waar zelfs Batman niets van af wist, is bijzonder origineel en geweldig geschreven.

undertheredhoodmovieDeze re-release van bekende personages zorgde voor een enorme boost in comics en een nog grotere boost rondom Batman. Zo erg zelfs dat de animatie afdeling van DC op volle toeren begon te draaien. In 2008 begon het al met de film Batman: Gotham Knight waarin kinderen hun ervaringen vertellen met Batman in een Aziatische tekenstijl. Met de release van Batman: Under the Red Hood werd de plank echter een stuk hoger gelegd. Misschien wel de beste geanimeerde film met Batman in de hoofdrol, gaat dit over Red Hood die net als Batman slechteriken probeert tegen te gaan, maar hiervoor wel dood. Daarnaast werd in 2011, hetzelfde jaar als de release van Arkham City, de klassieker Year One van Frank Miller geanimeerd. Zeer trouw aan het origineel, en dat vooral qua stijl, is dit een geweldige verfilming.

Batman: Arkham City

In oktober 2011 was het dan eindelijk zo ver. Batman: Arkham City kwam uit voor de PlayStation 3, Xbox 360 en PC. De game kan gezien worden als een direct vervolg op Arkham Asylum en laat het Asylum achter zich voor een open wereld. Dit speelt zich allemaal af in en rondom een afgezet gedeelte van Gotham, dat Arkham City genoemd wordt. Hierin heeft Doctor Strange de macht gegrepen en hij weet ook dat Batman Bruce Wayne is. Omdat Arkham City grootser moest worden dan Arkham Asylum bracht de teruggekeerde Paul Dini een groot aantal helden en vijanden uit de Batman mythos bij elkaar. Onder andere Catwoman, Two Face, The Penguin, Doctor Strange, Mr. Freeze, The Joker en Robin komen langs in deze game.

Arkham-CityDit alles in een open wereld waarin je als Batman vrij kan bewegen. Vooral het verticale bewegen is hierdoor uitgebreider geworden. Je kon nu naar boven schieten met je craplinghook om vervolgens door de lucht te zweven boven de straten van Gotham. Voor de rest is de gameplay grotendeels hetzelfde als in Asylum, en dat is maar goed ook. Want met wat extra gadgets, zoals een Freeze Blast waarmee je kleine ijsvlotjes kunt maken en vijanden kan stunnen tijdens gevechten. Het waren allemaal nog meer mogelijkheden bovenop het al sublieme en rijkgevulde Arkham Asylum. Daarnaast is het alleen al de moeite waard om na Asylum te zien wat er allemaal the Joker is gebeurd. Het conflict tussen Batman en the Joker bereikt in dit deel weer een traditioneel kookpunt, en het einde is niet alleen een gewaagd, maar ook één van de grootste shocks in gaming.

Twee jarig intermezzo

Na de release van Arkham City waren de fans ontzettend benieuwd wat Rocksteady nu zou gaan doen. Al snel bleek dat zij zich gingen focussen op de volgende generatie en dat Warner Bros. Games Montréal aan het werken was aan een vervolg op Arkham City. Deze zou echter pas in 2013 uitkomen en in deze tussen periode is er veel gebeurd rondom de Caped Crusader. Laten we maar meteen kijken naar de grootste release in deze periode, want in 2012 kwam het laatste deel in Nolans trilogie uit, namelijk The Dark Knight Rises. Mijn persoonlijke favoriet van de drie werd het afscheid dat de films verdiende. Misschien meer een vervolg op de eerst film, met de Dark Knight als (geweldig) tussendoortje, was dit een verhaal rondom Batman dat nog grauwer en vooral grootser aanvoelde dan zijn voorgangers. Er zijn veel dingen in de film waar we kritisch naar kunnen (en misschien wel moeten) kijken, luister maar naar de Podcast van Kevin Smith Fatman on Batman over deze film. Maar dichter bij de stripboeken zijn ze naar mijn mening met de films nooit gekomen.

b5ede23e-e59e-4007-b12c-2d17070539ef_wr97.1920Als dat niet genoeg was, werd in 2012 The Dark Knight Returns Part 1 uitgebracht als geanimeerde film. De film besloeg ongeveer de eerste helft van het geweldige epos van weer Frank Miller. Net als Year One was ook deze verfilming zowel artistiek als verhaaltechnisch bijzonder trouw aan zijn bron. In 2013 voor de release van Batman: Arkham Origins kwam het tweede deel al uit, waarin het verhaal afgesloten wordt. Net als in de comics is dit net zo episch en groots als men wilt zien van The Dark Knight Returns. Voor de liefhebbers was er zelfs ook nog Lego Batman 2: DC Super Heroes, waarin Batman ondersteund wordt door de Justice League. Voor de eerste keer met voice-acting was Lego Batman 2 niet alleen super schattig, maar toch zeer trouw aan de stripboeken. Ook bij de Lego games is overduidelijk dat er veel liefde in gestopt is. Van de cameo’s tot de easter eggs, er is altijd wel wat te vinden.

Batman: Arkham Origins

Weer twee jaar tussen de games kwam in 2013 Batman: Arkham Origins uit voor de PlayStation 3, Xbox 360, PC en Wii U. Omdat de game niet door Rocksteady gemaakt werd, leek het wel alsof veel gamers de game links lieten liggen. Ondanks dat de game vrij positieve recensies kreeg, waren het vooral de bugs tijdens de release die de game opbraken. Na een moeizame periode was de game eindelijk vrijwel bugvrij en moeten we toch concluderen dat Arkham Origins meer is dan een solide titel. Met de best bossfights, met onder andere Firefly, Bane en een geweldig gevecht met Deadstroke, was Arkham Origins een originele titel, die een onterechte slechte naam heeft gekregen. Dit werd alleen maar erger gemaakt toen Rocksteady besloot om bij de aankondiging van Arkham Knight de game totaal te generen als deel van de tijdlijn. In mijn ogen een onterechte beslissing, daarover in het laatste deel van deze artikelenreeks meer.

Batman__Arkham_Origins_Collector_s_Edition_13738170109156De gameplay was weer zo solide als Arkham City ook was. Alleen was de toevoeging van de uitstekende baasgevechten iets wat Arkham Origins net dat extra’s gaf. Iets wat ze hebben proberen na te bootsen in de PlayStation Vita en Nintendo 3DS game, Batman: Arkham Origins: Blackgate. Drie maanden na de gebeurtenissen in Arkham Origins is het aan Batman, en Catwoman, om Blackgate te bevrijden van Black Mast, The Penguin en The Joker. Net als Origins is Blackgate een verhaal in de nog prille loopbaan van Batman en dat is aan alles te merken. Hierdoor krijg je meer het gevoel dat je met beide games progressie maakt met de psyche van Bruce Wayne als Batman. Het moet wel gezegd worden dat de re-release van Blackgate voor de PlayStation 3, Xbox 360 en PC als de Deluxe Edition veel beter tot zijn recht komt.

Door velen werd de release van Arkham Origins en Blackgate gezien als een dieptepunt in de Arkham serie. En werd daardoor ook helemaal niet goed verkocht en zelfs door velen gewoon totaal links laten liggen. Dit is jammer, omdat in mijn ogen Origins veel beter als open wereld tot zijn recht komt dan City dat voor hem deed. Het was nu alleen de vraag, wat gaat er nu met Batman gebeuren? Arkham Knight zou nog twee jaar op zich laten wachten, de trilogie van Christopher Nolan was ten einde en de twee belangrijkste stripboeken van Frank Miller waren al verfilmd. Het leek er sterk op dat we weer een droogte zouden krijgen rondom de stripboeken, want die blijven altijd wel doorgaan. Zeker nu The New 52 begonnen was en met de ijzersterke run van Scott Snyder bezig was. Misschien wel de best lopende Batman serie die we in tijden, en zelfs ooit, gehad hebben. In het volgende deel kijken we wat er allemaal rondom Arkham Knight is gebeurd en ook wat we allemaal kunnen verwachten!

Advertisements

Mega Man Legacy Collection

Toen mijn ouders voor de eerste keer een console voor mij kochten, kreeg ik een Sega. Helemaal blij met mijn Sonic en Kid Cameleon heb ik uren achter deze console doorgebracht. Maar dat betekende wel dat ik alles van Nintendo had gemist, of enkel bij mijn vrienden kon spelen. Mega Man is zo’n gameserie die ik altijd wilde spelen, maar op een één of andere manier nooit aan toe kwam. Na meerdere collecties komt er nu Capcom met de Legacy Collection. Een collectie waarin de eerste zes Mega Man games zijn verzameld. Beschikbaar voor de PlayStation 4, Xbox One en PC in schitterend HD, was dit eindelijk het moment om in te stappen. Nu is het natuurlijk de vraag of het bijna dertig jaar na dato nog steeds de moeite waard is.

Voor iemand zoals ik die de games nooit eerder gespeeld heeft, is dat zeker het geval. Daarbij kan ik mij ook voorstellen dat iemand met mooie herinneringen rondom Mega Man ook geen genoeg kan krijgen van deze blauwe held. Het is een prachtige collectie die zowel voor nieuwkomers als fans iets te bieden heeft. De collectie bestaat uit de eerste zes Mega Man’s in hun oude glorie, maar dan in HD. Er is niks veranderd aan de gameplay, de soundtrack, etc. alles werkt nog precies hetzelfde als voorheen. En dit is precies wat deze collectie zo goed maakt. Alles wat Mega Man, Mega Man maakt is iets waar je niet aan moet sleutelen. Alles lijkt tot op de puntjes te zijn uitgewerkt en de games staan vandaag de dag nog steeds als een huis. Dit was dan ook het schokkendste voor mij, de collectie is één van de beste games die ik dit jaar gespeeld heb.

Simpele doch ijzersterke gameplay

maxresdefault (1)Aangezien alle drie de games qua soundtrack, gameplay en visueel besproken kunnen worden als één game, ga ik dat in deze recensie proberen te doen. De gameplay van de zes games is bijzonder simpel. Je speelt als de blauwe Mega Man die (op de PlayStation 4) aanvalt met vierkantje en springt met kruisje. Deze simplistische gameplay is zo ontzettend goed uitgewerkt dat je je afvraagt waarom we überhaupt zijn gestopt met dit soort games maken. Elk platform en elke aanval die Mega Man heeft lijkt goed uitgedokterd te zijn, en alles lijkt op de juiste plaats te zitten. Je komt superlatieven te kort om de gameplay van de Mega Man games te beschrijven. Als Super Mario eenzaam aan de top zou staan, zou Mega Man in ieder geval een geweldige tweede zijn.

De diversiteit van Mega Man zit hem voornamelijk in de stages en eindbaasgevechten. Elk level heeft een thema die terug te vinden zijn in de soundtrack, omgeving en eindbaas. Zo baan je een weg door een ijslevel bij Iceman en door de wolken bij Airman. Al deze stages worden gecomplimenteerd door de fantastische soundtrack. Dat er toentertijd met 8-bit, met enkel een ritme, bass en melodie, zoveel uit de technologie gehaald kon worden, is verbazingwekkend. Elke Mega Man begint met de mogelijkheid om één van deze bazen te kiezen en op jouw manier het spel te doorlopen. Zo kun je bijvoorbeeld met Iceman beginnen, zodat je de zwakheden van Fireman kan benutten. Zoals Pokémon dit ook gebruikt in haar spellen, moet je goed naar de elementen kijken van de eindbazen.

mega-man-legacy-collectionDeze elementen zijn vooral te benutten, omdat Mega Man na elke eindbaas zijn krachten overneemt. Bijvoorbeeld de Ice Slasher van Iceman, die je kan gebruiken bij het verslaan van Fireman. Je skills worden helemaal getest als je alle bazen verslagen hebt. Want aan het einde van elke game, moet je steeds moeilijker wordende bazen verslaan en levels zien te halen. Hierin moet je alle krachten die je van de eindbazen hebt overgenomen gebruiken om de levels de halen. Dit zorgt voor een extra uitdaging, die vooral de eerste Mega Man onhaalbaar lijkt te maken. Voor nieuwkomers is het daarom zeker niet af te raden om te beginnen bij Mega Man 2 of 3, om vervolgens weer terug te komen bij de eerste Mega Man. Je kan namelijk in deze game heel erg afschrikken van de moeilijkheidsgraad van de games. Die ligt bij de vervolgen toch een stukje later.

De Mega Man Legacy Collection is een lesje gameplay die veel ontwikkelaar eens zouden moeten terugspelen. Dit gecomplimenteerd door een strakke soundtrack, geweldige design en vooral veel variatie in levels is Mega Man een aanrader voor iedereen. Hopelijk komt Capcom hierna met de andere Mega Man games, zodat we die ook in hun HD-jasje kunnen aanschouwen. Maar vooral kunnen genieten van een serie die door niemand gemist zou moeten worden. Het had voor mij al veel te lang geduurd, laat het dus voor jou niet nog langer duren!

Metal Gear Solid V: The Phantom Pain

!Mild Spoilers!

Elke keer weer is een release van een Metal Gear game een hoogtepunt in mijn gameleven, waardoor de wereld even stil lijkt te staan. Bij de release van The Phantom Pain is dat weer het geval geweest. Alles moest wijken voor mijn spelsessies en nog steeds krijg ik geen genoeg van dit grootse spel. Het laatste werk van de eigenzinnige en vooral authentieke Hideo Kojima zou zijn magnum opus moeten worden. Met zijn ontslag bij Konami en de toch tegenvallende verkoopcijfers van, het alsnog geweldige, Peace Walker is Kojima er alles aan gelegen om de Metal Gear franchise mooi af te sluiten. De voorbodes zijn in ieder geval goed, want elke preview en nu ook andere recensies zijn alleen maar buitengewoon lovend geweest. Dus laten we maar snel kijken of het voor mij ook zo’n geweldige ervaring is.

Om je alvast warm te laten draaien begint The Phantom Pain met een proloog die elke gebeurtenis in Metal Gear tot nu toe normaal doet lijken. Aangezien er al grote gedeeltes in trailers voorbij is gekomen, zijn dit niet echt spoilers maar voor de zekerheid toch een waarschuwing. Je wordt wakker in een ziekenhuis na de gebeurtenissen in Ground Zeroes en blijkt daar al jaren in een coma te hebben gelegen. Na een aanval van wat lijkt op Quiet, gespeeld door de Nederlandse Stefanie Joosten, is het aan de speler om Big Boss uit het ziekenhuis te krijgen. Dit fungeert als tutorial voor de gameplay en geeft je een beetje een uitleg van de mogelijkheden. Al snel word je aangevallen door een in brand staande man en een vrouw die veel weg heeft van Psycho Mantis, om vervolgens samen met Revolver Ocelot alles achter je te laten. Van hem krijg je toegang tot je nieuwe Mother Base en de missie om Kaz te bevrijden. Hier wordt de wereld van The Phantom Pain voor je opengegooid.

Niet bij de hand genomen

Phantom Pain Pic 1Wat meteen duidelijk is aan de game is dat de game je intellect serieus neemt. Het probeert niet te veel uit te leggen en laat de speler alles zelf uitvinden. Natuurlijk krijg je hier een daar wat uitleg van bijvoorbeeld Ocelot en Kaz, maar het meeste is aan jou. Zelfs na 30 uur in de game kwam ik achter mogelijkheden die ik voorheen nog niet had ingezien. Aangezien de wereld van The Phantom Pain uit twee open werelden bestaat, eentje in Afghanistan en de ander in Centraal Afrika, is het een geweldig spelveld om in te experimenteren. Zo hebben de omgevingen ook hun eigen kenmerken. Afghanistan heeft open vlaktes, maar ook zandstormen die je kan gebruiken om niet gezien te worden. Centraal Afrika is iets meer bebost en kent regen waardoor de vijand je voetstappen niet hoort. Dit zijn dingen die je allemaal zelf moet uitvinden.

De gameplay mogelijkheden zijn in ieder geval immens. Je hebt toegang tot een groot arsenaal aan wapens, waarin vooral de nieuwe stun wapens een goede toevoeging zijn. Elk gebied kent zijn eigen missies, zoals in Peace Walker, die je elk op je eigen manier kan afronden. Je kan er bijvoorbeeld voor kiezen om een tranqualizer mee te nemen om iedereen in te slaap te brengen, een machine geweer met silencer of totale chaos creëren met een rocket launcher. Ik probeerde altijd alles te sneaken en met mijn silencer en CQC vijanden uit te schakelen. Zodra ik gezien werd, pakte ik dan mijn machine geweer en rocket launcher om als volledige rogue een heel kamp af te slachten. Omdat er geen regels zijn voor het aanpakken van een bepaalde missie is het totaal aan de speler hoe bepaalde verhalen zich ontwikkelen.

Het organiseren van Mother Base

Phantom Pain Pic 2Wat ook overkomt uit Peace Walker is het organiseren van je eigen Mother Base. Dit is een soort booreiland midden in de oceaan waar vanuit Big Boss, Kaz en Ocelot hun operaties uitvoeren. Deze breid je uit door vijanden, via een ballon, over te laten lopen naar jou, nieuwe platformen te laten bouwen, voertuigen en dieren over te laten brengen, en nog veel meer. Hierdoor word je Mother Base steeds groter en krijg je ook toegang tot meer wapens, gadgets, etc. Dit doe je doormiddel van het toewijzen van een bepaalde taak aan je soldaten. Zo kan de één in je leger komen en missies voor je uitvoeren en kan de ander in je R&D team komen en nieuwe wapens voor je ontwikkelen. Dit zijn allemaal statistieken die je tijdens je spelsessie goed moet bijhouden. Het organiseren, ontwikkelen van dit leger is een game op zichzelf en bijzonder verslavend. Ook geeft het bijhouden van je basis alleen maar voordelen, waaronder de beste wapens en gadgets.

Minder Metal Gear?

Een groot kritiekpunt op de game uit andere recensies is dat de game niet Metal Gear is qua verhaal. En dat is een punt wat wel serieus een aandachtspunt is. Want net als Peace Walker laat The Phantom Pain het lineaire uit de vorige games los en geeft de speler de vrijheid. Dit betekent ook dat de missies daarop ingesteld zijn. Je moet bijvoorbeeld een gevangene zien te redden uit de handen van Cypher (of XOF, de slechte partij in de game), maar daaromheen wordt weinig verhaal verteld. Het gaat meer over het verhaal dat je zelf creëert terwijl je speelt. Ben jij bijvoorbeeld de legendarische Big Boss die zonder gezien te worden niet alleen de gevangene redt, maar ook nog eens het hele leger van de tegenstander toevoegt aan zijn Mother Base, of ben jij de Big Boss die iedereen CQC’t en de locatie van de gevangene uit de vijand krijgt, om vervolgens met een sniper iedereen van veraf niet te schieten en de gevangene zo te redden. De mogelijkheden zijn, zoals eerder al gezegd, eindeloos.

Phantom Pain Pic 3Waar het verhaal, ik zal niks spoilen, van Metal Gear wel vertelt wordt, is het met een cinematische klasse die niet veel te vinden is in games. Wat het verhaal meestal ook boeiend maakt, is dat het verhaal vaak ook consequenties heeft tot je gameplay. Het introduceert meestal nieuwe gameplay mogelijkheden, die game nog dieper maken dan hij al was. Zo kom je bijvoorbeeld Quiet tegen, een sniper, die je mee kan nemen op missies (als je kiest om haar te laten leven). En nog wel meer wat ik niet kan zeggen zonder te spoilen. Alles heeft in ieder geval met elkaar te maken, en alles wat je doet heeft consequenties. Vooral de manier waarop je speelt en je of je zorgt dat je Mother Base goed georganiseerd is en je soldaten te vrede zijn. Het is een web van dingen om rekening mee te houden, maar die in de loop van de tijd als een geoliede machine gaan lopen.

Een waardig afscheid

Alles bij elkaar is The Phantom Pain een waardig afscheid en weer een meesterwerk van Hideo Kojima en zijn team. Na het verhaal van Solid Snake kan nu ook het verhaal van Big Boss afgerond worden. Aangezien het verhaal van Big Boss, dit is ook te zien in mijn Metal Gear top 10, mij altijd meer getrokken heeft, is dit gevoelsmatig een belangrijker en grootser afscheid. Dit zou natuurlijk ook kunnen komen, omdat dit de laatste keer is met Kojima aan het roer. Hij laat in ieder geval Metal Gear achter met zijn Magnum Opus. De grootste en meest ambitieuze Metal Gear in de serie die voor elke fan een must have moet zijn. Zelfs voor nieuwkomers is dit staaltje gameplay van de bovenste plank een aanrader. Het is nu afwachten wat er voor de rest gaat gebeuren met de serie en wat Hideo Kojima voor ons in petto heeft.

Een conclusie voor The Phantom Pain schrijven is net zo moeilijk als de recensie beginnen. Naast het ontslag van Hideo Kojima is dit ook het laatste epos van Big Boss. En een waar epos is het geworden. Het enige negatieve aan de game is dat het minder Metal Gear is, zoals wij dat verhalend gewend zijn. Aan de andere kant is de proloog al meer Metal Gear dan ik ooit gespeeld heb. Er zijn voor mij eigenlijk geen minpunten aan deze game, en is het met een kleine slag om de arm mijn Game of the Year van 2015. Alles lijkt te passen, alles lijkt te kloppen, de game weet precies wat het doet en laat jou dit ontdekken. En vooral dat laatste, het ontdekken, het zelf uitvinden en het zelf creëren van je verhalen en gebeurtenissen is wat deze game zo ijzersterk maakt. Een ongekende topper, die wat mij betreft bij de besten aller tijden hoort.

Top 10: Metal Gear Games

Met de release van Metal Gear Solid V: The Phantom Pain vandaag leek het me leuk om eens terug te kijken naar alle andere Metal Gear-games. En dan voornamelijk naar de beste games uit de franchise. Aangezien de franchise een rijke geschiedenis aan games heeft, deel uitmakend van het geheel of niet, tel ik af van mijn minst favoriete tot de allerbeste in mijn optiek. Uiteraard zullen veel mensen het hier niet mee eens zijn en zal ik een aantal games vergeten die je niet zou moeten vergeten. Laat daarom zeker even weten wat jouw top 10 Metal Gear-games is en elke vorm van kritiek op mijn lijst! Om aankomende verwarring alvast te voorkomen, Metal Gear Rising: Revengeance en Metal Gear Acid waren niet goed genoeg om deze lijst te halen. Ik zal jullie niet langer in spanning houden, bij deze mijn top 10 beste Metal Gear games.

  1. Metal Gear Solid: Twin Snakes

Metal Gear Solid werd voor velen, waaronder ikzelf, de eerste ontmoeting met Metal Gear. De 1998 uitgekomen game was zo populair dat er jarenlang, en zelfs nu nog, om een remake werd gevraagd. In 2004 was het dan zo ver en werd op de Gamecube Metal Gear Solid: Twin Snakes uitgebracht. Een ietwat rare move, omdat Metal Gear PlayStation georiënteerd was op dat moment. Met de graphics en gameplay van Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty was dit een enorme upgrade. Maar de ontwikkelaar Silicon Knights vergaten ook de sfeer uit de game mee te nemen. Hierdoor kwam deze remake niet helemaal uit de verf. Zeker ook niet omdat de cutscènes gevuld waren met Matrix-achtige moves, die totaal niet bij Solid Snake paste. Helaas werd de game daardoor nooit hetgene wat fans wilden uit een remake en tot overmaat van ramp distantieerde Hideo Kojima zich ook nog eens van dit project. Toch is de game zeker allesbehalve slecht een goede manier om het verhaal van Metal Gear Solid her te beleven.

  1. Metal Gear Solid: Portable Ops

In een tijd dat fans net Big Boss hadden leren kennen als speelbaar personage en smachtend zaten te wachten op de release van Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots, kwam Portable Ops uit voor de PlayStation Portable. Het verhaal kan bijna helemaal gezien worden van de geschiedenis van Big Boss, maar geeft hier en daar ideeën die we later terug zouden zien in Peace Walker en the Phantom Pain. Dit is de eerste game waarin de speler de mogelijkheid krijgt om soldaten te werven en te trainen. Zeker voor onderweg was dit leuk om te spelen. Jammer genoeg zouden de beperkingen van de PlayStation Portable de game voornamelijk in de weg zitten. Met een slechte camera, niet hele uitgebreide gameplay en een verhaal wat een beetje aanvoelt als een losse flodder, wilde het niet totaal vlotten. Toch kan Portable Ops gezien worden als een solide game met veel goede ideeën, jammer alleen dat er nooit een HD-versie van is verschenen.

  1. Metal Gear

metal-gear-solid-rex-artAls we het hebben over een lijst met Metal Gear games, dan kan de allereerste game natuurlijk niet ontbreken. Met Metal Gear bewees Hideo Kojima niet alleen zijn talent, maar ook dat het genre spionage mogelijk was op de MSX 2 en NES. Dit was de eerste keer dat spelers de mogelijkheid kregen om als Solid Snake te spelen en personages als Big Boss en Grey Fox leren kennen. Ondanks dat dit pas de eerste game in de franchise was, is de game ook daadwerkelijk goed. Met simpele doch intuïtieve gameplay en een interessant verhaal voor zijn tijd, is Metal Gear nog steeds de moeite waard. Omdat de game echter niet op kan tegen het geweld en vooral de uitgebreidheid van latere games, vinden we hem terug op de achtste plaatst. Mocht je de game nog nooit geprobeerd hebben ,doe dit dan ook zeker. De game is namelijk makkelijk toegankelijk via de HD-versie van Metal Gear Solid 3: Snake Eater waar de game onderdeel is van de Subsistance-editie.

  1. Metal Gear Solid 5: Ground Zeroes

Wat doet een demo op deze lijst? Nou laten we eerlijk zijn, betere graphics en gameplay hebben we waarschijnlijk nog niet gezien in een Metal Gear Solid game. Natuurlijk is Ground Zeroes enkel een schim van een volledige game en daarom vinden hem terug op de zevende plek. Toch vertelt de game een verhaal dat Peace Walker linkt aan the Phantom Pain en gezien kan worden als een intro tot de laatst genoemde. Niet alleen dat, de eerder genoemde gameplay is zo uitgebreid en zo soepel dat de game staat als een huis. Natuurlijk valt er over te twisten over de prijs van de Ground Zeroes, maar de ervaring blijft volledig Metal Gear trouw. Mocht the Phantom Pain straks daadwerkelijk een grotere versie worden van Ground Zeroes, dan kan ik dat enkel toejuichen.

  1. Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty

En dan zijn we nu aangekomen bij de echte toppers uit de Metal Gear series. En dat kan niet zonder Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty te noemen. Een game die eigenhandig door een demo de verkoop van Zone of the Enders hielp. Toch liet de game voor velen een nare nasmaak achter, omdat het de eerst game was met Raiden. Net als in de demo begin je wel als de legendarische Solid Snake, maar zodra de game echt begint wordt de speler in de schoenen gezet van nieuwkomer Raiden. Een smet die ervoor zorgt dat Sons of Liberty ‘slechts’ op de zesde plek is terug te vinden .Voor de rest is de game namelijk uitermate goed. Een interessant en diepgaand verhaal, Solid Snake gezien vanuit de ogen van Raiden, niet normaal goede graphics voor zijn tijd en een echte gameplay vooruitgang op zijn voorganger. Iedereen die Raiden wel konden hebben, zal deze game dan ook zeker hoger plaatsen dan deze zesde plek.

  1. Metal Gear 2: Solid Snake

His_pic01_zoomMetal Gear 2: Solid Snake is de tweede game van de franchise en is helaas enkel op de MSX 2 in Japan verschenen. Pas met de release van Metal Gear Solid 3: Subsistance, en ook de HD-remake hiervan, kreeg het westerse publiek de mogelijkheid om deze te spelen. Zij werden toentertijd getrakteerd op Snake’s Revenge op de NES, een game waar Hideo Kojima niks mee te maken had en ook niet terug te vinden zal zijn op deze lijst. Gelukkig is de game nu wel verkrijgbaar, want de game is alles wat een vervolg zou moeten zijn. Betere graphics, een interessanter verhaal en vooral uitgebreidere gameplay. Tegenstanders konden nu hun hoofd bewegen om Solid Snake te vinden en hij kon bijvoorbeeld voor het eerst kruipen om niet gezien te worden. Alles aan de game bewees dat er een stijgende lijn was in Kojima’s werk. Het is ook leuk om te zien hoe de game eigenlijk een framework is voor het vervolg Metal Gear Solid. Het verhaal kent veel elementen die door zijn nakomeling hergebruikt zouden worden. De game was dan ook ver zijn tijd voorbij.

  1. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots

Wat the Phantom Pain waarschijnlijk gaat doen voor Big Boss deed Guns of the Patriots voor Solid Snake. Guns of the Patriots is een waar einde voor een legende. Voor de laatste keer pakt Solid Snake nog eens zijn wapens op om de wereld ook echt daadwerkelijk te bevrijden van de Patriots. Dit ware afscheid werd voornamelijk gedaan in tig minuten durende cutscènes waarvan de ene nog beter was dan de ander. Het was alsof je een film zat te kijken waarin je favoriete held nog één keer liet zien waarom hij een held is. En dit immense epos werd dan ook het afscheid wat Solid Snake verdiende. Omdat de gameplay op de tweede plek belande, ondanks geweldige nieuwe gameplay elementen als de Octo Camo, en de game echt voor fans gemaakt was, heb ik gekozen voor een misschien te lage vierde plek. Toch kan niet gezegd worden dat dat een lage plek is als je hoort wat er nog moet komen.

  1. Metal Gear Solid: Peace Walker

Want op de derde plek vinden wij Peace Walker terug. De voor de PlayStation Portable uitgekomen game is een direct vervolg op Snake Eater. Weer in de schoenen van Big Boss is het aan de speler om een conflict tegen te gaan in Costa Rica. Als een soort van Ernesto ‘Che’ Guevara moet Big Boss een nucleaire dreiging zien te voorkomen. Het verhaal in getekende cutscenes is in kleine fragmenten opgedeeld, waardoor het nooit overweldigend aanvoelt. Daarnaast is het verzamelen van een leger, dat werd geïntroduceerd in Portable Ops, nog uitgebreider en vooral verslavender dan voorheen. Je kan je eigen wapens maken, je leger op pad sturen, items laten maken en je moet ervoor zorgen dat iedereen te eten krijgt. Allemaal elementen die ook straks terug te vinden zijn in the Phantom Pain. Deze wordt ook niet voor niks de grotere console broer van Peace Walker genoemd door enkele criticasters. Peace Walker is misschien wel de meest over het hoofd geziende en onderschatte game in deze lijst, en één van mijn favoriete Metal Gear games. Dit ook door de nog betere re-release in HD voor de Metal Gear Solid HD-Collection.

  1. Metal Gear Solid

Solid-SnakeEen top Metal Gear lijst is niet compleet zonder mijn eerste ontmoeting met de franchise: Metal Gear Solid voor de PlayStation. Metal Gear Solid is er hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor dat ik van games houd met een uitgebreid verhaal en met een donkere sfeer. Gecomplimenteerd met prachtige graphics en voice-acting om je vingers bij af te likken, was Metal Gear Solid een masterclass in gaming. Daarnaast is het misschien ook wel te meest toegankelijke Metal Gear in de hele franchise. De gameplay is toegankelijk, het verhaal nog makkelijk te volgen en alles is vandaag de dag nog steeds van het hoogste niveau. Daarom is dit voor iedereen een geweldig instappunt als je nog moet beginnen met de franchise. Daarnaast is het natuurlijk ook echt een fantastische game ,en mogelijk zelfs mijn favorietePlayStation (1)-game. Alleen als je al bedenkt dat je vecht met een tank, een helikopter en een cyborg ninja moet genoeg zijn om deze game in ieder geval te proberen.

  1. Metal Gear Solid 3: Snake Eater

En dan zijn we alweer bij de nummer 1 beland. De beste game in de Metal Gear franchise is, bijna vanzelfsprekend, Metal Gear Solid 3: Snake Eater. De eerste keer dat spelers de controle krijgen over Big Boss, en dat is ook meteen eentje om niet te vergeten. Alles wat de game doet, lijkt het goed te doen. Van de personages, het conflict tussen The Boss en Naked Snake, de soundtrack, alles lijkt uit een James Bond film te komen. Het verhaal, een nucleaire dreiging tijdens de koude oorlog, zijn allemaal elementen die de sfeer van deze game bepalen. Misschien zijn Guns of the Patriots en Ground Zeroes op gameplay gebied beter, maar het totaal pakket is wat Snake Eater onbetwist de beste maakt. Elke keer als ik deze game weer speel, zie ik weer nieuwe dingen die me weer opslokken in het verhaal en de lore. Als je nog nieuw bent met de franchise en je wilt the Phantom Pain gaan halen, dan moet je eigenlijk deze (en Peace Walker) zeker nog proberen te spelen. Omdat de franchise een nieuwe richting in sloeg met Big Boss i.p.v. Solid Snake is dit een aardig toegankelijke game qua verhaal. De eerste als Big Boss en in mijn ogen de beste game in de franchise!

Batman: Arkham Series Part 1

!Mogelijke Spoilers!

Als fan van de Caped Crusader probeer ik zoveel mogelijk van Batman mee te krijgen. Zo probeer ik de New 52 comics te lezen, de Animated Series en de DC geanimeerde films te kijken en ben ik druk bezig al het nieuws rondom Suicide Squad en Batman v Superman: Dawn of Justice te volgen. Er is natuurlijk meer dat ik gemist heb dan dat ik heb gezien of gelezen. Toch blijf ik telkens weer een poging wagen en dat geldt ook voor de games die eruit gebracht worden met en over Batman. Aangezien de Arkham-serie onlangs is afgesloten met Arkham Knight dacht ik dat het leuk zou zijn om alle Arkham games eens te bespreken. Welke ik zelf het leukst vond, wat me teleurstelde en welke verhalen mij het meest konden bekoren. Mijn recensie van Arkham Knight is al op de website te vinden en op ons YouTube kanaal bespreken René, Melvin en ik ook nog de game met volledige spoilers. Een goed moment dus voor een recap.

De geschiedenis van de Arkham-games kan niet los gezien worden van de geschiedenis van Batman in video-games. Om de impact van de eerste game in de serie Arkham Asylum te begrijpen, moeten we niet vergeten dat de laatste goede Batman-game uit 1993 dateert. Tenminste als je Batman Returns überhaupt ziet als goede game. Naast de game die hoorde bij de release van de eerste film van Tim Burton onder dezelfde naam en met Michael Keaton voor het eerst als Batman, was er voor de rest niet veel te beleven. Toch werden die games en de films waarop zij waren gebaseerd gezien als een hoogtepunt in de carrière van de Caped Crusader. Met films als Batman: Forever en Batman & Robin kun je niet echt spreken van een geweldig vervolg op deze aardige Tim Burton films. Ook al ben ik zelf niet zo’n fan van de films kan ik wel het fundament erkennen dat Burton heeft neergezet voor latere films. Zeker als je deze vergelijkt met de Batman films met Val Kilmer en George Clooney. Zeker die laatste zou gezien worden als een dieptepunt en zou een voorlopig einde beteken van Batman in film en games.

TheKillingJokeDaarbij moeten we ook niet vergeten dat naast de release van Batman (de film) in 1989 en Batman Returns in 1992 ook de Animated Series heel belangrijk was voor het personage. Schrijver Paul Dini en ontwikkelaar Bruce Timm bleken een gouden koppel te zijn voor Batman en de Animated Series, geïnspireerd door Batman (de film), werd bijzonder succesvol. Met onder andere nieuwe personages als Harley Quinn en nieuwe verhaallijnen voor onder meer Mr. Freeze waren zowel emotioneel als innovatief. Zeker als je je realiseert dat het eigenlijk gaat om een kinderserie. Voor DC was dit sowieso het begin van veel moois op animatie gebied, want naast een vervolg in Batman Beyond waren er ook nog de series van Superman en Justice League in dezelfde stijl. Als je daarbij optelt dat de comics waarmee dit allemaal begon de klassiekers van Frank Miller, Year One en The Dark Knight Return, en Alan Moore’s Killing Joke zijn en nog geen tien jaar oud waren, kun je alleen maar spreken van een gouden tijd voor Batman.

Hierna is er natuurlijk alsnog veel te vinden als het gaat om comics, games, series en films, maar de goede tijden lagen ondertussen wel echt ver achter Batman. Het was dan ook een shock dat de film Batman Begins in 2005 opeens van Christopher Nolans hand verscheen. Diepgaand, realistisch, spannend, alles wat de Batman comics wisten te brengen wist Nolan op het grote scherm na te bootsen. Met grote slechteriken als Scarecrow en Ra’s Al Ghul en een originele origin voor Batman leek deze film het begin van iets heel moois. Zeker toen de megahit The Dark Knight in 2008 the Joker tegenover Batman zette. Deze confrontatie, met hoofdrollen voor Heath Ledger en Christian Bale, werd een epos die door bijna iedereen gewaardeerd zou worden. Met een IMDB-ranking van een 9.0 kan er gesproken worden van een moderne klassieker. Misschien niet mijn persoonlijke favoriet van de drie Nolan films, maar zeker een kentering voor wat Batman voor veel mensen zou zijn en zou betekenen.

CHRISTIAN BALE stars as Batman in Warner Bros. Pictures’ and Legendary Pictures’ action drama “The Dark Knight,” distributed by Warner Bros. Pictures and also starring Michael Caine, Heath Ledger, Gary Oldman, Aaron Eckhart, Maggie Gyllenhaal and Morgan Freeman. PHOTOGRAPHS TO BE USED SOLELY FOR ADVERTISING, PROMOTION, PUBLICITY OR REVIEWS OF THIS SPECIFIC MOTION PICTURE AND TO REMAIN THE PROPERTY OF THE STUDIO. NOT FOR SALE OR REDISTRIBUTION.En games konden dan natuurlijk niet achterblijven met dit uitermate grote succes. In 2007 zou Rocksteady Studios, een kleine Engelse ontwikkelaar, door Eidos en Warner Bros. aangewezen worden om Batman ook voor gamers nieuw leven in te blazen. Het was dan ook een meesterzet van de studio om schrijver Paul Dini, van de Animated Series, aan te stellen voor het verhaal. Met het idee dat het verhaal zich in Arkham zou afspelen en een combinatie zou zijn tussen de comic Arkham Asylum van Grant Morrison en de sfeer uit in 2007 uitgekomen Bioshock leek dit een perfecte formule. De game zou verschillende slechteriken tegenover Batman zetten in een Asylum dat overgenomen werd door the Joker. Dit zou pas echt kleur krijgen, toen bekend werd dat Kevin Conroy Batman zou spelen en Mark Hamill de rol van the Joker op zich zou nemen, net zoals beiden al deden in de Animated Series. Je zou zeggen dat een ontwikkeling voor een game niet beter kan beginnen.

Batman: Arkham Asylum

Deze ontwikkeling leidde op 28 augustus 2009 naar de release van Arkham Asylum voor de PlayStation 3, Xbox 360 en PC. Een game die elke verwachting, ondanks de goede voortekenen, overtrof. De game zou de sfeer bekend uit de comics en nu ook de Nolan films opnieuw weten te creëren voor gamers. Het verhaal en de gameplay complimenteren elkaar zo erg, dat je altijd het gevoel had dat je je ook daadwerkelijk in de wereld van Batman rond liep. Met toegang tot verschillende gadgets, waaronder een grappling hook en batarangs, en zijn ijzersterke fysiek was de speler in de schoenen van Batman een onhoudbare entiteit. De gameplay was daarbij zo simplistisch opgebouwd, dat iedereen zich al snel Batman waande. Met een simpele manier van vechten, waarin één knop voor vechten, één knop voor counteren en één knop voor ontwijken was ingericht, is de game voor iedereen toegankelijk gemaakt. Dit was zelfs zo ingenieus en vooral simpel, dat veel games na Arkham Asylum dit systeem zouden overnemen.

batman-arkham-asylum-15429Het verhaal van Arkham Asylum speelt zich  compleet af in en rondom het Asylum. Batman heeft net the Joker, te makkelijk, gevangen en vertrouwt de situatie van geen kant. Hij volgt the Joker mee het Asylum in, één van de coolste intro’s ooit in een game aangezien tijdens dit lopen alle namen voorbij komen van de ontwikkelaars, etc. Eenmaal aangekomen bij zijn afdeling mag Batman niet mee naar binnen en ontsnapt the Joker vrijwel direct. Alles al ver van te voren gepland, een deel van de  populatie van de gevangenis Blackgate was bijvoorbeeld door een brand overgeplaatst naar Arkham Asylum, heeft the Joker samen met Harley Quinn het Asylum overgenomen. Met verschillende slechteriken, waaronder Scarecrow, Poison Ivy en Killer Croc, gevangen in het Asylum heeft the Joker Batman gevangen in zijn eigen gekkenhuis. Het is dan aan Batman om op een Metroidvania-achtige manier the Joker tegen te gaan en de rust weder te laten keren in het Asylum. Door verschillende gadgets krijgt Batman steeds meer toegang tot het complete eiland en moet hij een weg zien te vinden om the Joker tegen te gaan.

De gouden tijd van Batman rond de jaren ‘90 was dus niet eenmalig. Want naast de films van Nolan zijn ook de games van een bijzonder hoog niveau. Zo erg zelfs dat het nog lang niet klaar is met de media die rondom Batman aan het ontstaan was. Zo heb ik het nog niet eens gehad over de Grant Morrison serie die begint met Batman and Son in 2007 en titels als Batman R.I.P. en Batman vs. Robin kent. Er is nog zoveel te vertellen over Batman in games, en alles daarom heen, dat ik de volgende game, Batman: Arkham City voor de volgende keer laat. Ik zal proberen om te benoemen wat er rondom de games op het gebied van Batman allemaal gebeurde en wat voor mij de belangrijkste onderdelen waren in de game. Zowel als de ontwikkeling en controverses (mochten die er zijn). Het mogen in ieder geval duidelijk zijn dat met Batman Begins, the Dark Knight, Batman: Arkham Asylum en de comics van Grant Morrison een begin is gemaakt aan een nieuwe gouden periode voor de Caped Crusader.

Preview: Rise of the Tomb Raider

Door het uitstekende eerste deel in de reboot van Lara Croft onder de naam Tomb Raider was de hype enorm toen het vervolg Rise of the Tomb Raider werd aangekondigd. De hype was compleet toen bekend werd dat de game tijdelijk enkel voor de Xbox One zou verschijnen en dat andere gamers zouden moeten wachten. Daarnaast zorgde Crystal Dynamics ervoor dat elk moment dat we Tomb Raider te zien kregen onze anticipatie alleen maar werd verhoogd. Nu de Gamescom is geweest was het ook dit keer weer raak! Met een gameplaytrailer tijdens de persconferentie van Microsoft en een trailer die na Gamescom werd vrijgegeven lijkt Crystal Dynamics de hype vast te houden rondom de game en laat iedereen die langer moet wachten, serieus twijfelen over een mogelijke aanschaf van een Xbox One.

rise-of-the-tomb-raider-gamescom-0804-04-1280x720Tijdens de persconferentie van Microsoft werd er een ongeveer zes minuten durende gameplaytrailer laten zien. Hierin is Lara Croft te zien die in een soortgelijke omgeving als in de eerste game moet zien te overleven. Gewapend met haar pijl en boog en een mes ontdoet zij zich bijzonder bloederig van het gevaar rondom haar. In de trailer is te zien dat je weer gebruik kunt maken van je omgeving en zowel rustig als agressief je vijanden te lijf kan gaan. Gebruik makend van de struiken en kratten om zich te verbergen en objecten om geluid te veroorzaken, kan Lara een heel kamp bloederig uitmoorden. Enkele nieuwe elementen in de gameplay waren het doden van een vijand vanuit het water, het gebruik maken van twee pijlen tegelijk waardoor je twee vijanden kan uitschakelen en het bespringen van een vijand vanaf verschillende hoogtes om vijanden sneller aan te vallen.

Op de vloer was er ook een demo te spelen voor de pakweg 400.000 bezoekers. Deze duurde ongeveer 13 minuten en werd na de show door Xbox op zijn YouTube kanaal gereleased. In deze trailer zijn meer de rustige stukjes te zien uit de game. Afspelend in een woestijn begint het allemaal spectaculair wanneer de truck waarin Lara zit neergeschoten wordt. Als de rust eenmaal is wedergekeerd zien we Lara klimmen en klauteren. In donkere grotten pakt ze een led-lamp om inscripties te ontcijferen en een weg te banen door zijn donkere tunnels. De grotten die we te zien krijgen zijn bijzonder divers. De ene keer zoek je een weg door spinnenwebben en smalle, donkere doorgangen, waarna je de volgende keer een muur omver werpt waardoor de hele grot onder water loopt. Om de demo compleet te maken stort de grot helemaal in elkaar en moet Lara zien te vluchten voordat al het geweld op haar hoofd neerstrijkt.

Deze trailers bewijzen alom weer dat Tomb Raider nog lang niet dood is en dat de reboot uit 2013 waarschijnlijk geen uitzondering zal zijn. Met een combinatie van keiharde actie en rustige momenten, en dit keer vooral ook verschillende omgevingen, lijkt dit een ideale opvolger voor het vorige succes. Dat Xbox deze game weer tijdens zijn persconferentie toont en keihard nog een trailer uitbrengt van de gameplay op de vloer, bewijst de kwaliteit van de games in de stal van Xbox. Het nieuws dat Rise of the Tomb Raider ook pas begin 2016 voor de PC en eind 2016 voor de PlayStation 4 uitkomt, geeft Microsoft een geweldige uitgangspositie voor dit jaar. De game zal in november al uitkomen en de Gamescom heeft de hype weer helemaal aangewakkerd. Je zou zeggen dat het niet meer mis kan gaan voor weer een nieuw avontuur van Lara Croft.

Preview: FIFA 16

Het jaarlijks uit laten komen van bepaalde games is voor veel mensen te veel, maar de fans van FIFA kunnen ook dit jaar weer niet wachten op het nieuwe deel. Elk seizoen zijn er weer veranderingen die de game drastisch lijken te veranderen en alleen de transfers en updates in aankleding zijn voor velen al genoeg om elk jaar weer een nieuw deel te kopen. Zo ook dit jaar weer, want FIFA 16 werd getoond op de Gamescom en er waren weer genoeg vernieuwingen te vinden. Dus het spelen als Memphis Depay in een Manchester United tenue met zijn huidige stats en Adidas als shirt sponsor is niet de enige reden om de game aan te schaffen.

2882727-fifa16_xboxone_ps4_e3_kane_hr_wmOok dit jaar zal er weer een aanpassing gedaan worden aan het uiterst populaire FIFA Ultimate Team. Eén van de modi is nu FUT Draft waarin je, je eigen dreamteam kunt samenstellen. Met een keuze uit de beste spelers voor een bepaalde positie is het aan de speler om je eigen dreamteam samen te stellen. Het is dan belangrijk om te letten op de balans tussen je spelers en de manier waarop zij samenspelen. Met deze nieuwe modus kun je andere spelers uitdagen en spelen om kaarten, munten, etc. Elke speler krijgt de mogelijkheid om zijn dreamteam samen te stellen en zo ver mogelijk te komen in toernooien tussen de beste spelers van het moment!

Een andere nieuwe mogelijkheid die werd laten zien op de Gamescom is het trainen van je jeugdspelers. De speler heeft als trainer meerdere mogelijkheden aan trainingen om de jeugd te trainen zoals hij/zij dat wilt. Hierdoor kun je jeugdspelers op specifieke vlakken trainen en jouw team helemaal naar je hand zetten. Ook is het nu mogelijk om voordat het seizoen begint toernooien te organiseren en je spelers uit te proberen en op zoek te gaan naar de juiste opstellingen voor het aankomende seizoen. Ga je gebruik maken van talent, laat je iemand vanaf rechtsbuiten met zijn linkerbeen naar binnen trekken, ga je verdedigen of aanvallen? Dit alles kun je nu voordat het seizoen is begonnen allemaal uitproberen en bepalen, wat zorgt voor nieuwe diepgang in jouw persoonlijke ervaring.

Natuurlijk zijn er nog meer veranderingen die al aangekondigd zijn, en alles bij elkaar lijkt FIFA 16 weer een geweldige game te worden. Van vrouwenvoetbal tot het nieuwe FUT Draft, de modi worden ieder jaar weer uitgebreider. Daarnaast ziet de game er weer beter uit dan voorheen en lijken weer meerdere spelers. Alles wijst er in ieder geval weer op dat FIFA 16 één van de betere voetbalgames zal worden en dat PES weer van goede huize moet komen om FIFA van de troon te stoten. Vorig jaar spande het erom, dus laten we ook dit jaar weer afwachten wat dit gevecht gaat opleveren!